2013 Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών, 10 χιλιόμετρα

 2013_marathonios_10km_forweb

2013 Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών, 10 χιλιόμετρα / Η προϊστορία.

Αφού  το 2011 στον κλασικό μαραθώνιο Αθηνών είχα τρέξει για πρώτη φορά την διαδρομή των 10 χιλιόμετρων, ακολούθησε το 2012 όπου έκανα ατομικό ρεκόρ αγώνα αλλά και απόστασης στα 45’09”. Φέτος, έχοντας τρέξει στην διοργάνωση της Nike την ίδια απόσταση στα 45’11” λεπτά, είχα βάλει στόχο να κατέβω κάτω από τα 45 λεπτά.

Η προετοιμασία πήγε αρκετά καλά και χωρίς κάποιο τραυματισμό, με προπονήσεις όταν αυτό ήταν εφικτό.

2013 Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών, 10 χιλιόμετρα / Ημέρα του αγώνα.

Ξύπνημα στις 06:30 και για πρωινό 2 φέτες ψωμί του τοστ με μέλι. Η ώρα έναρξης του αγώνα ήταν στις 09:05 το πρωί και αφού πήρα το ΜΕΤΡΟ στις 8:00 ήμουν στο Σύνταγμα. Προχωρώντας προς την αφετηρία πρόλαβα την έναρξη του αγώνα των 5 χιλιόμετρων. Πολλά χρώματα και χαμόγελα με μία Αθήνα πραγματικά πολύ λαμπερή. Φυσικά βρήκα καλούς φίλους που συμμετείχαν για πρώτη φορά και ανταλλάξαμε ευχές για καλό αγώνα.

Στην διαδρομή υπήρχαν εθελοντές κρατώντας μπαλόνια με το σύμβολο των πληροφοριών όπου και ρώτησα που θα μπορούσα να αφήσω τον σάκο μου. Προχωρώντας προς τα εκεί, υπήρχαν παρατεταμένες πολλές χημικές τουαλέτες οι οποίες τιμήθηκαν από πάρα πολλούς συμμετέχοντες και υπήρξε μεγάλη ουρά.

Πριν αφήσω το σάκο μου ξεκίνησα το καθιερωμένο ζέσταμα. Έτρεξα 20 λεπτά και στην συνέχεια έκανα αρκετές διατάσεις. Η αλήθεια είναι ότι από την προηγούμενη εβδομάδα ένιωθα ένα μικρό τσίμπημα στο δεξί πόδι και συγκεκριμένα στην καμάρα που κάνει το πόδι δίπλα από την φτέρνα, πράγμα που ένιωσα και στο ζέσταμα.

Στις 08:30 παρέδωσα τον εξοπλισμό μου και κατευθύνθηκα στο χώρο εκκίνησης. Λόγω της επίδοσης που είχα δηλώσει πέρυσι, έτρεχα στο πρώτο block και έτσι ήταν πολύ βολικό να τρέχω ελεύθερα χωρίς καθυστερήσεις από πιο αργούς συμμετέχοντες. Το πρόγραμμα του αγώνα κυλούσε όπως είχε ανακοινωθεί, χωρίς κάποια καθυστέρηση και πράγματι στις 09:05 ακριβώς δόθηκε η εκκίνηση.

2013 Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών, 10 χιλιόμετρα / Ο αγώνας.

Φέτος η διαδρομή άλλαξε και δεν ήξερα ακριβώς τι θα συναντήσω. Τα 1000 πρώτα μέτρα ήταν εύκολα μιας και υπήρχε σχετική κατηφόρα όπου μπορούσες να αναπτύξεις ταχύτητα. Φτάνοντας όμως στην οδό Ακαδημίας και μέχρι την Μιχαλακοπούλου, στα 5,8 χιλιόμετρα του αγώνα, η διαδρομή ήταν συνεχώς ανηφορική και ομολογώ ότι κουράστηκα πάρα πολύ. Στην διαδρομή η διοργάνωση είχε σε 2 σημεία τροφοδοσία με νερό και ισοτονικό ρόφημα, όπως επίσης υπήρχαν μαζορέτες για να μας εμψυχώνουν με την παρουσία τους αλλά και μια ομάδα με κρουστά για να μας τονώσουν με τον ρυθμό τους.

Τελειώνοντας το ανηφορικό κομμάτι του αγώνα πήρα δυνάμεις και αποφάσισα να επιταχύνω. Ως το όγδοο χιλιόμετρο όλα έδειχναν ότι θα καταφέρω τον στόχο μου, αλλά εκεί ένιωσα έναν αρκετά έντονο πόνο δίπλα από τη φτέρνα. Προσπάθησα να τον αγνοήσω αλλά τελικά μέχρι τον τερματισμό έγινε αφόρητος. Πάραυτα, τερμάτισα στα 47 λεπτά ακριβώς.

Η νέα σχεδίαση της διαδρομής ήταν πολύ λειτουργική. Έμπαινες στο Καλλιμάρμαρο από την αριστερή πλευρά και βγαίνοντας από την δεξιά κατευθυνόσουν προς τον χώρο αποσκευών χωρίς να χρειάζεται να μπερδευτείς με το κοινό. Περιμένοντας τον πρώτο νικητή του μαραθωνίου, συνειδητοποίησα πόσο καλά είχαν υπολογίσει τους χρόνους και έτσι το στάδιο δεν σταματούσε να υποδέχεται αθλητές, τόσο ενήλικους όσο και παιδιά.

Η στιγμή του τερματισμού των μαραθωνοδρόμων ήταν μεγαλειώδης. Σε 2 ώρες και κάτι έφτασε ο πρώτος νικητής. Λίγα μέτρα πιο πίσω οι επόμενοι δύο. Όλοι μας στο στάδιο ζητωκραυγάζαμε και νιώθαμε περήφανοι, τόσο για τους αθλητές όσο και για εμάς τους ίδιους, που βρισκόμασταν σε μια γιορτή του αθλητισμού και της ανθρώπινης θέλησης .

Συγχαρητήρια σε όλους!!!