Τρέχοντας πρώτη φορά half marathon

trexontas_prwti_fora_marathonio_forweb

Τρέχοντας πρώτη φορά half marathon.

Είμαι η Αγγελική και έχει περάσει λίγο περισσότερο από ένας χρόνος που για 1η φορά  έδεσα τα κορδόνια μου και έτρεξα τα πρώτα μου χιλιόμετρα. Φυσικά δεν ξύπνησα μια μέρα και πήρα τους δρόμους αλλά η παρότρυνση ήρθε από  συγγενείς και φίλους. Εν τέλη ήταν το καλύτερο δώρο ψυχικά και σωματικά για μένα. Ο πρώτος αγώνας δεν άργησε να έρθει και μετά από ένα μήνα εντατικών προπονήσεων με καθημερινό τρέξιμο δήλωσα συμμετοχή στα 10 χιλιόμετρα του Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών.

Απερίγραπτη η χαρά μου καθώς κατάφερα να τερματίσω σε χρόνο 52’40” κάτι που το θεωρούσα απίθανο το πρωινό εκείνης της μέρας. Στην γραμμή τερματισμού εκτός από την τεράστια ικανοποίηση που ένιωθα  ένα τεράστιο ερώτημα είχε γεννηθεί “πότε θα το κάνω ξανά;“. Δεν άργησαν βέβαια να έρθουν στο πίσω μέρος του μυαλού μου νέοι στόχοι, εξωπραγματικοί, που αργά η γρήγορα θα τους κυνηγούσα.

Τρέχοντας πρώτη φορά / Ο μεγάλος στόχος.

Ο επόμενος στόχος ήταν ο ημιμαραθώνιος των Αθηνών μετά από περίπου 3 μήνες. Ενας στόχος που αρχικά  φαινόταν τελείως ουτοπικός και ακατόρθωτος διότι ο χρόνος  προετοιμασίας θα έβγαινε οριακά στους 2 μήνες. Ωστόσο αυτό δεν με πτόησε και με την πρώτη ευκαιρία ζήτησα βοήθεια από ένα φιλικό μου άτομο το οποίο θεώρησα ότι ήταν ο καταλληλότερος για να με καθοδηγήσει σε αυτή την τρέλα.

Τρέχοντας πρώτη φορά half marathon / Η προετοιμασία.

You’ve got email!

Δεν άργησα να λάβω το πρώτο email από τον προπονητή μου, οπού με συμβούλευε για το πως θα ξεκινήσω και ποιες θα είναι οι προπονήσεις μου. Ο στόχος μου αρχικά ήταν απλά “να το βγάλω” ωστόσο οι προπονήσεις έδειχναν ότι μπορώ κάτι καλύτερο και για να είμαι ειλικρινής το πάλεψα αρκετά (κάτι που πλήρωσα στο τέλος). Καθώς οι μέρες περνούσαν όλο και πιο πολύ οι προπονήσεις μου γίνονταν μέρος της καθημερινότητας μου και σιγά σιγά άρχισα να το συνηθίζω.

Εδώ έρχεται και η στιγμή που πρέπει να αναφέρω και τον τόπο όπου λάμβανε μέρος αυτή μου η τρέλα μου. Το ΚΕΒΟΠ ένα στάδιο στο Δάσος Χαιδαρίου αρκετά καλά συντηρημένο, το οποίο προτείνω για όσους μένουν εκεί κοντά και ασχολούνται με το τρέξιμο. Εδώ θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες για το στάδιο. Φυσικά  πολλοί δρομείς θα αναρωτηθούν πως μπορούσα και έτρεχα τόσα χιλιόμετρα στο  στάδιο. Δεν θα πω ψέμματα ήταν αρκετά μονότονο και βαρετό παρ’ όλα αυτά δεν το έβαζα κάτω αφού είχα ένα στόχο να φέρω εις πέρας. Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω το αγαπημένο μου συγκρότημα τους MUSE όπου μου κρατούσαν συντροφιά σε όλους αυτούς τους γύρους.

Thank you guys!

Τρέχοντας πρώτη φορά half marathon / Ανεβαίνοντας τον Υμηττό.

Το καλύτερο και απολαυστικότερο μέρος των προπονήσεων το κρατάω για το τέλος καθώς ήταν μια απίστευτη και πρωτόγνωρη για εμένα εμπειρία, κάτι που δεν θα ξεχάσω και συνοψίζεται σε μία φράση “ανάβαση Υμηττού“. Με παρέα τον φίλο και προπονητή μου αφιερώσαμε ένα Κυριακάτικο πρωϊνό και κάναμε την ωραιότερη διαδρομή των Αθηνών τρέχοντας. Αναλυτικά στοιχεία της προσπάθειάς μας θα βρείτε εδώ.

Η προετοιμασία για το half marathon είχε φτάσει προς το τέλος της και το μόνο που έμενε για να ολοκληρωθεί  ήταν το τελευταίο long run. Από αυτό θα κρινόταν και ο ρυθμός του αγώνα. Το long run βγήκε πολύ καλά και άνετα κάνοντας 17 χιλιόμετρα σε 90’, ενώ για πρωτη φορά βίωσα κάποιες μικρές ενοχλήσεις στο αριστερό μου πόδι οι οποίες δεν έλεγαν να υποχωρήσουν ούτε με ξεκούραση.

Την τελευταία μέρα πριν τον αγώνα το πόδι μου ήταν αρκετά καλύτερα και εγώ ήμουν αρκετά έτοιμη ψυχολογικά και σωματικά.

to be continued…