2ος Δρόμος Ζωής Δήμου Αγίας Παρασκευής.

2ος Δρόμος Ζωής

2ος Δρόμος Ζωής Δήμου Αγίας Παρασκευής / Γενικά.

Η απόφαση συμμετοχής μου στον αγώνα “2ος Δρόμος Ζωής του δήμου Αγίας Παρασκευής” ήρθε μετά από παρότρυνση πρόσφατης γνωριμίας που είχα σε μια από τις προπονήσεις μου με συναθλήτρια η οποία συμμερίζεται το ίδια λογική και αγάπη για το τρέξιμο. Με βοήθεια και αλληλοϋποστήριξη, βγάλαμε σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο τις προπονήσεις μας, κλείνοντας την τελευταία εβδομάδα με ένα 15αρι στο Άλσος του Δαφνίου. Όλα ήταν όπως έπρεπε να είναι πριν τον αγώνα στην Αγία Παρασκευή.

2ος Δρόμος Ζωής Δήμου Αγίας Παρασκευής / Ο αγώνας.

Έχοντας διάθεση στα ύψη το πρωινό της Κυριακής μετά από ένα δυναμωτικό πρωϊνό, ξεκινήσαμε το μικρό μας ταξίδι με προορισμό τα βόρεια προάστια. Κάνοντας την απαραίτητη προθέρμανση ήμασταν πλέον έτοιμοι για αυτό που μας περίμενε. Δεν έχω συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες από τότε που ξεκίνησα το τρέξιμο αλλά μακράν αυτός ήταν ο πιο δύσκολος για εμένα.

Η διαδρομή ξεκινούσε με μια ελαφριάς κλίσης ανηφόρα όπου συνεχιζόταν μέχρι το 2ο χιλιόμετρο. Μετά το 2ο χιλιόμετρο σε περίμενε μια παρατεταμένη ανηφόρα μεγάλης κλίσης μέχρι το 6ο χλμ. Το κομμάτι αυτό βγήκε σιγά και σταδιακά κρατώντας δυνάμεις για την συνέχεια. Το αγωνιστικό τμήμα από το 6ο χλμ μέχρι το 10ο χλμ ήταν χωμάτινο και κατηφορικό ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν και εύκολο καθώς σε πολλά σημεία έπρεπε να προσέχεις που πατάς λόγω αρκετής πέτρας. Και εκεί που λες πως φτάνεις σιγά σιγά στον τερματισμό, ξαφνικά σου απλώνεται μπροστά σου μια ατελείωτη ανηφόρα και το μόνο που μπορείς να αισθανθείς είναι απελπισία. Δεν θα το κρύψω, το περπάτησα μέχρι ένα σημείο γιατί αλλιώς θα ήμουν ακόμα εκεί. Ολοκληρώνοντας το πιο δύσκολο κομμάτι ακολουθούσαν τα τελευταία 3 χλμ οπού εκεί έδωσα σώμα και ψυχή και τερμάτισα με χρόνο 1:27:26 σύμφωνα με τον garmin μου.

2ος Δρόμος Ζωής Δήμου Αγίας Παρασκευής / Η διοργάνωση.

Η διοργάνωση του αγώνα “2ος Δρόμος Ζωής του δήμου Αγίας Παρασκευής” ήταν αρκετά καλή και είχε φιλανθρωπικό χαρακτήρα καθώς δεν υπήρχε κόστος συμμετοχής και όποιος επιθυμούσε έδινε τρόφιμα μακράς διάρκειας για το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Υπήρχε τροφοδοσία με νερό σε 3 μέρη κατά μήκος της διαδρομής και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και οι βραβεύσεις των αθλητών ήταν άμεση, πράγμα πολύ σημαντικό για έναν αγώνα.

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος και αυτό ήταν η 1η θέση στην ηλικιακή μου κατηγορία κάτι που δεν είχα φανταστεί σε καμία περίπτωση. Για να είμαι ειλικρινής ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι ανέβηκα στο βάθρο σε έναν αγώνα τέτοιας δυσκολίας. Ολοκληρώνοντας όμως την προσπάθεια μου κατάλαβα ότι πότε μα ποτέ ο κόπος σου δεν πάει χαμένος ανεξαρτήτως αποτελέσματος.