Brevet Πύργου 2014

brevet-Pyrgou-960x500Brevet Πύργου 2014.

Το Σάββατο 5 Απριλίου διοργανώνεται ένα από τα πιο κλασικά και όμορφα 200αρια της Πελοποννήσου, το γνωστό brevet Πύργου. Στα αρχικά μου ποδηλατικά χιλιόμετρα πίσω στο 2011 είχα κάνει την πρώτη και τελευταία μου εμφάνιση σε αυτό το όμορφο event και κοιτάζοντας πίσω το προσωπικό μου αρχείο, ξέθαψα κυριολεκτικά ένα ωραίο κείμενο που είχα συντάξει τότε για το cyclist-friends forum. Έχοντας τον ενθουσιασμό ενός rookie οι λέξεις γίνονται εικόνες και οι εικόνες μία ωραία ανάμνηση από τα παλιά. Διαβάστε την ιστορία και του χρόνου ελπίζω να είμαστε όλοι μαζί για το brevet Πύργου 2015.

Brevet Πύργου 2011. Η αφήγηση.

Brevet Πύργου 2011. Σίγουρα το πιο περιπετειώδες μακράν από τη μικρή μου εμπειρία σε brevet και το πιο ωραίο συνάμα. Brevet που σου μένει. Βάζοντας έναν τίτλο θα έλεγα πως ήταν το πιο εύκολο (από διαδρομή) με τον χειρότερο δυνατό καιρό. Πάμε λοιπόν. Αναχώρηση στην ώρα μας 9.00 από το Δημοτικό στάδιο Πύργου με τον Χάρη να δίνει τις τελευταίες οδηγίες. Φεύγουμε όλοι γκρουπαριστοί με τη ψυχολογία στα ύψη. Στα πρώτα 100 μέτρα, δεξιά στροφή και το πρώτο λάστιχο στη διοργάνωση είναι γεγονός. Δεν γνωρίζω πόσοι το αντιλήφθησαν αλλά εγκαινίασα την ημέρα με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Ο φίλος και συν ποδηλάτης Γιάννης με βοήθησε να μαζέψουμε την κατάσταση και σε 7-8 λεπτά ξεκινήσαμε ξανά, σχεδόν από την αφετηρία και τελευταίοι από όλους τους ποδηλάτες.

Ο Γιάννης ήθελε να πατήσουμε για να προλάβουμε το γκρουπ αλλά τον συγκράτησα, έτσι νόμιζα τουλάχιστον με τους δικούς μου σφυγμούς σταθερούς λίγο πάνω από το κατώφλι αλλά ο Γιάννης να δουλεύει στις κόκκινες ζώνες. Στο 5ο χιλιόμετρο, ανοίγουν οι ουρανοί και η ασθενής βροχή όλων των site είχε γίνει μπόρα και καταιγίδα με την ορατότητα να μην ξεπερνάει τα 5 μέτρα. Το νερό έπεφτε τουλούμι και τουλούμι έπεφταν οι ποδηλάτες δεξιά και αριστερά με σκασμένα λάστιχα. Η μπόρα – καταιγίδα – με αστραπές και βροντές κράτησε περί τα 20λεπτά και ενώ πόδια είχαν γίνει (ξέρετε την έκφραση) στο στήθος ήμουν στεγνός γιατί είχαμε φροντίσει να έχουμε τον πιο σωστό εξοπλισμό για την ημέρα.

Το γεγονός οτι ήμασταν στεγνοί μας κράτησε το ηθικό ψηλά και αισθανόμασταν πιο δυνατοί μετά από αυτή τη δοκιμασία. Αρχίσαμε και μαζεύαμε τους τελευταίους ποδηλάτες όπου φτάνουμε στο 49 και βλέπουμε διασταύρωση προς το χωριό Ψάρι με το roadbook να αναφέρει την διασταύρωση κάπου στο 53. Συνεχίσαμε ευθεία θεωρώντας πώς θα υπάρχει και επόμενη διασταύρωση. Λάθος!!!! Χαλάστηκα αρκετά με τον εαυτό μου, με τον αέρα που έφαγα, με την ψυχολογία μου που τσάκισε, με τον κόσμο που δεν ενημέρωσε για τα λάθη του roadbook. Οτι είχαμε κερδίσει το σπαταλήσαμε και με το παραπάνω κάνοντας 8km πήγαινε έλα για να καταλήξουμε στη διασταύρωση που σνομπάραμε 20 λεπτά πιο πριν.

Brevet Πύργου 2011. Η όμορφη και δύσκολη συνέχεια.

Ο αέρας κόντρα για τα επόμενα 20 χιλιόμετρα και η ΜΩΤ να αγγίζει με δυσκολία τα 23km/h. Στην εξίσωση μπήκε και δεύτερη και τρίτη μπόρα και κάπου εκεί ο Γιάννης αρχίζει και κουράζεται. Αποφασίσαμε να το πάμε κοφτά μέχρι το control και μετά θα κρίναμε ανάλογα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο στους ανθρώπους του control για την άμεση και ιδιαίτερα φιλική συμπεριφορά τους. Αναχωρούμε για την ανάβαση μέχρι και το δάσος της Φολόης (εικόνες). Ελεγχόμενα υψομετρικά αλλά με χιλιομετρική διάρκεια. Ρυθμός φυσιολογικός αλλά ο Γιάννης με εμφανές πρόβλημα, κακή διάθεση και βαριά πόδια. Προσωπικά δε με ενόχλησε το γεγονός αυτό, αλλά ο κύριος φόβος μου ήταν να μη μας πιάσει το σκοτάδι γιατί ενώ είχαμε καλύψει 70-80 χιλιόμετρα με αρκετά καλή και υψηλή ταχύτητα δεν ήμασταν ούτε στη μέση από τα 200 και ο φίλος μου δεν αισθανόταν καλά.

Το μόνο που μου έμενε, ήταν να το πάμε με το ρυθμό του, εγώ να τραβάω φωτογραφίες και να κάνουμε και ένα μη καθιερωμένο pit stop για να συνέλθει. Το σκηνικό δεν άλλαξε δραματικά μέχρι το δάσος. Να επισημάνω εδώ πως η ορεινή Ηλεία έχει απίστευτες φυσικές ομορφιές και πως η διαδρομή αποτελεί ελληνικό στολίδι και ποδηλατική απόλαυση. Μπαίνοντας στο ιστορικό δάσος και αφού συναντάμε αρκετούς ποδηλάτες που επέστρεφαν μας έκανε παρέα η τέταρτη μπόρα της ημέρας με συνοδεία από χαλάζι. Ένα ενδιάμεστο pit stop στο τελευταίο control και το χαλάζι να συνεχίζει σταθερά για τα επόμενα 5 χιλιόμετρα. Παρ’όλες τις καθυστερήσεις και τη σχετικά χαμηλή ταχύτητα είχαμε πιάσει πολλά μπλοκ ποδηλατών που προφανώς είχαν και εκείνοι αντίστοιχες περιπέτειες ενώ απέμεναν 48 εύκολα κατηφορικά χιλιόμετρα. Το τέλος της διαδρομής μας βρήκε πάλι στο στάδιο της αφετηρίας μετά από ένα σύνολο σε ποδηλασία και στάσεις κοντά στις 9 ώρες.

Στα θετικά, η πολύ καλή κατάσταση που βρέθηκα και η χαμηλότερη ενεργειακά ανάγκη του οργανισμού μου σε σχέση με άλλα προηγούμενα brevet. Στα αρνητικά θα έβαζα την ατυχία μας αλλά γιαυτό είναι τα brevet αλλά και οι φίλοι. Τον καιρό τον βάζω στα θετικά γιατί σκληραγωγεί μυαλό και χτιζει χαρακτήρα. Το brevet Πύργου 2011 ήταν ένα πραγματικό brevet.

Ελπίζω όλοι οι φίλοι που θα παρευρεθούν στο φετινό brevet Πύργου να το απολαύσουν, να το διασκεδάσουν και πάντα με ασφάλεια να το τερματίσουν. Το συγκεκριμένο brevet φέρνει μαζί του πολύ όμορφες εικόνες σε πολλούς από εμάς αλλά και θλιβερές καταστάσεις για ολόκληρη την ποδηλατική κοινότητα. Ευχόμαστε καλή επιτυχία, με προσοχή και ασφάλεια. Θα διαβάζουμε περιγραφές.