Πηγαίνοντας καθημερινά στην δουλειά με το ποδήλατο.

Cycling to work

Πηγαίνοντας καθημερινά στην δουλειά με το ποδήλατο.

Δεν είναι από τα πιο εύκολα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος αλλά γιατί θα πρέπει στην τελική να είναι εύκολο για να το κάνεις; Κάτι το οποίο για πολύ κόσμο αποτελεί επιστημονική φαντασία, ο αριθμός των συμπολιτών μας που τελικά χρησιμοποιούν ποδήλατο για την μετακίνηση τους από και προς την εργασία έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία 2-3 χρόνια και αυτό αποτελεί μόνο θετικό γεγονός.

Παράλληλα μέσα από τέτοιου είδους άρθρα προτρέπουμε φίλους ποδηλάτες να οικειοποιούνται καλές πρακτικές και προτάσεις για να αποτελούν παράδειγμα μετακίνησης με ποδήλατο σε ένα αστικό περιβάλλον και ίσως παρακινήσουν και άλλους φίλους να δουν την καθημερινότητα τους διαφορετικά. Ίσως τότε και η πολιτεία βοηθήσει με υποδομές ώστε το περιβάλλον μας να είναι πιο όμορφο, με περισσότερο πράσινο, λιγότερα αυτοκίνητα και περισσότερα χαμόγελα.

Πηγαίνοντας καθημερινά στην δουλειά με το ποδήλατο / Χρησιμοποιώντας ΜΕΤΡΟ.

Το άρθρο μας Ποδήλατο και ΜΕΤΡΟ εμπεριέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να συνδυαστούν με μετακίνηση από και προς την εργασία με ποδήλατο. Το δίκτυο του ΜΕΤΡΟ στην Αθήνα έχει εξαπλωθεί αρκετά, ενώ προστίθενται και επιπλέον σταθμοί που αρχίζουν και πρακτικά να ενώνουν όλα τα απομακρυσμένα τμήματα της Αθήνας. Το σπαστό ποδήλατο είναι must για μετακινήσεις με ΜΕΤΡΟ ενώ θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι θα πρέπει να σεβόμαστε εξίσου όλες τις κοινωνικές ομάδες που χρησιμοποιούν το μέσο για να απολαμβάνουμε και εμείς τα οφέλη του αμοιβαίου σεβασμού.

Πηγαίνοντας καθημερινά στην δουλειά με το ποδήλατο / Συμπεριφορά στον δρόμο.

Από κει και πέρα, η συμπεριφορά μας στον δρόμο θα πρέπει πάντα να είναι ιδανική και να αποτελεί παράδειγμα για πολλούς λόγους.

  • Σεβόμαστε τον ΚΟΚ. Θα πρέπει να αντιληφθούμε πρωτίστως εμείς οι ποδηλάτες που διεκδικούμε το δικαίωμα μας στον δρόμο ότι οι νόμοι αφορούν και εμάς. Σταματάμε στα κόκκινα φανάρια, φοράμε κράνος, ακολουθούμε όλους τους κανόνες σαν να οδηγούσαμε ΙΧ ή μηχανή. Μοιραζόμαστε τον δρόμο, ξεκινάμε με τις υποχρεώσεις μας και εν συνεχεία διεκδικούμε τα δικαιώματα μας. Είναι θέμα παιδείας και αφορά την ίδια μας τη ζωή.
  • Είμαστε ευγενικοί και ανοιχτοί στην κριτική. Πολύ δύσκολο task το συγκεκριμένο, αφού όλοι μας νομίζουμε πώς ζούμε και οδηγούμε σε μία ζούγκλα, αλλά πολλές φορές μας διαφεύγει οτι και εμείς αποτελούμε μέρος της ζούγκλας. Είμαι σίγουρος πώς πολλοί από την ποδηλατική κοινότητα έχουν δει και βιώσει πολύ άσχημες καταστάσεις, τις οποίες θα πρέπει όπου τις συναντάμε να τις επισημαίνουμε με τον σωστό τρόπο. Στον αντίποδα και εμείς θα πρέπει να είμαστε δέκτες κριτικής εφόσον και εμείς είναι σίγουρο πώς στον δρόμο κάνουμε και παραλήψεις αλλά και λάθη. Προσωπικά σαν ενεργός αστικός ποδηλάτης προσπαθώ (ιδιαίτερα δύσκολα μερικές φορές) να μην βρίζω, αλλά να προσεγγίζω τον οδηγό και να του επισημαίνω τον κίνδυνο που διέτρεξα εξαιτίας της εσφαλμένης οδηγικής του συμπεριφοράς. Σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται να λειτουργεί.
  • Οδηγούμε σαν να είμαστε αόρατοι. Το θεωρούμε δεδομένο ότι είμαστε αόρατοι. Δεν αντιμετωπίζουμε φοβικά τον δρόμο και τους οδηγούς, αλλά προσπαθούμε να διαβάσουμε τις επόμενες κινήσεις σωστές και λάθος για να αυξήσουμε την ασφάλεια μας στο οδόστρωμα. Προσέχουμε να μην οδηγούμε αντίθετα στον ήλιο και το βράδυ να έχουμε τον εξοπλισμό που απαιτείται για να είμαστε ορατοί. Σε κάθε περίπτωση πάντα οι δρομικές μας αποφάσεις θα στηρίζονται στο γεγονός πώς οι οδηγοί δεν μας έχουν δει.
  • Δεν μπαίνουμε σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και επιλέγουμε εναλλακτικές διαδρομές. Εναλλακτικές διαδρομές πάντα υπάρχουν, ακόμα και αν αυτό σημαίνει κάποια επιπλέον χιλιόμετρα. Αρτηρίες όπως η Κατεχάκη, η Συγγρού, η Κηφισίας, η Μεσογείων ειδικά σε ώρες αιχμής καλό είναι να αποφεύγονται και να αντικαθίστανται από ηπιότερης κίνησης παράλληλες οδικές αρτηρίες. Η Εθνική οδός απαγορεύεται και από τον νόμο αλλά οι νομικές κυρώσεις δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν, αφού η ποδηλατική κίνηση στην εθνική οδό είναι καθαρή πράξη αυτοκτονίας.

Πηγαίνοντας καθημερινά στην δουλειά με το ποδήλατο / Συμπεράσματα.

Τελικά η σωστή συμπεριφορά στον δρόμο δεν είναι θέμα μέσου, αλλά θέμα παιδείας. Το μέσο (όσον αφορά το ποδήλατο) μας εκθέτει άμεσα στον κίνδυνο, αλλά η παιδεία που οφείλουμε σαν πολίτες να έχουμε έρχεται να μας θωρακίσει έμμεσα από τον ίδιο τον κίνδυνο. Η στατιστική έχει και εκείνη το δικό της ρόλο στο έργο αλλά ταυτόχρονα μας γεμίζει με εμπειρίες και εφόδια για κάθε νέα ημέρα που έρχεται.

Είμαι αστικός ποδηλάτης για αρκετά χρόνια και κάθε ημέρα που πηγαίνω στην εργασία μου με το ποδήλατο αποτελεί και μία διαφορετική ιστορία. Η προσέγγιση μου όμως παραμένει ίδια και βελτιώνεται με την χρήση. Η γνώση και η εμπειρία είναι δύναμη και παίρνουν τη θέση από τον φόβο και την ανασφάλεια.

Ακόμα και σε μια πόλη όπως η Αθήνα που δεν έχει τις στοιχειώδεις ποδηλατικές υποδομές.