Παναγιώτης Σκυλοδήμος / Ένα διαχρονικό πρότυπο

panagiotis skylodimos

Ευχαριστούμε το sportsonair για την ευγενική παραχώρηση της συνέντευξης.

Συνέντευξη: Κώστας Ξηρογιάννης
Φωτό/Video: Νίκος Φρόνιμος

Ποιος είναι ο λόγος που δε δίνετε συνεντεύξεις;

Ο λόγος είναι διπλός: Ο πρώτος είναι ότι προσπαθώ να κρατάω ήπιους τόνους προσωπικά, να μη θέτω τον εαυτό μου σε προβολή αν και με τους χορηγούς αυτό δεν είναι τόσο θετικό, ο δεύτερος λόγος και σημαντικότερος είναι ότι είναι δύσκολο να βρεις μέσα μαζικής ενημέρωσης που να ενημερώνουν το κόσμο.

Πόσα χρόνια ασχολείσθε με την αγωνιστική ποδηλασία; Ποιο το ερέθισμα;

Ξεκίνησα το 1986 τους πρώτους αγώνες σε εθνικό επίπεδο αλλά νωρίτερα το 1983 από μικρότερες κατηγόριες. Το ερέθισμα ήταν ότι στη πόλη που ζούσα στα Τρίκαλα ήταν εύκολο να κάνεις ποδήλατο και είχε μια εξαιρετική ομάδα τότε που μας παρακινούσε να ασχοληθούμε με ένα διαφορετικό σπορ που όμως μας άρεσε.

Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στη ποδηλατική σας καριέρα;

Η χειρότερη στιγμή στη ποδηλατική καριέρα ήταν μια απόρριψη που δέχτηκα στη βαλκανιαδα στη Βουλγαρία ενώ δε την άξιζα, την ώρα της εκκίνησης από τον ίδιο τον προπονητή μου, πρέπει να ήταν το 1985. Ενώ ήμουν στη γραμμή της εκκίνησης και ακουγόταν το όνομα μου με έβγαλε. Δε θα το ξεχάσω ποτέ, ένιωσα πολύ άσχημα, τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου, ωστόσο απέδειξα τις ικανότητες μου όταν σε μια εβδομάδα έκανα πανελλήνιο ρεκόρ. Η καλύτερη στιγμή είναι όλες μου οι συμμετοχές με την εθνική ομάδα στα παγκόσμια πρωταθλήματα που είχα, από τους ανθρώπους που γνώρισα και τις εμπειρίες που απόκτησα.

Είχατε σκεφτεί ποτέ να τα παρατήσετε;

Υπήρξε μια μεταβατική περίοδος και για την Ελληνική ομοσπονδία, το 1991 που αναγκάσθηκαν να διαλύσουν την εθνική ομάδα μετά από πολλά χρόνια δουλειάς που είχαμε και σα προπονητές αλλά και σαν αθλητές με αποτέλεσμα αρκετοί αθλητές να σταματήσουν. Το 1992 σταμάτησα και εγώ ενεργά την αγωνιστική ποδηλασία ασχολήθηκα μετά λίγο με το άθλημα σα προπονητής σε 2-3 συλλόγους αλλά είδα ότι δε προχωρούσε όπως μου άρεσε όπως ήξερα, όπως ήθελα το κομμάτι αυτό και αναγκάστηκα να αποχωρήσω από τη ποδηλασία για αρκετό χρονικό διάστημα.

Δεδομένου ότι έχετε κερδίσει πολλούς στόχους υπάρχει κάποια μεγάλη φιλοδοξία;

Με πετυχαίνετε σε κρίσιμη περίοδο. Τα δυο παιδιά μου είναι δύσκολο να με δουν σε ηλικία των 20 ή 25. Όμως μπορώ να συνεχίζω να αγωνίζομαι σε αρκετά υψηλό επίπεδο για τα Ελληνικά δεδομένα. Αυτός όμως δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος για την επόμενη χρονιά. Στόχος είναι αυτά που έχω δει και αυτά που έχω νιώσει όλα αυτά τα χρόνια να τα μεταδώσω όσο μπορώ σε αθλητές σε μικρότερες ηλικίες.

Κάποιος ποιο συγκεκριμένος στόχος όπως αγώνας;

Σίγουρα όλους τους αγώνες ΜΤΒ είτε επίσημους είτε Οpen.

Μερικοί πιστεύουν ότι για να διατηρήστε σε τόσο υψηλό επίπεδο τόσα χρόνια, ντοπάρεστε.

Είναι ελεύθερη γνώμη τους καθενός να πιστεύει ότι θέλει. Πίσω όμως από αυτά να χρησιμοποιείς απαγορευμένες ουσίες είναι άλλη συζήτηση. Το παρελθόν του κάθε ανθρώπου τον χαρακτηρίζει για όλα αυτά που κάνει και οι επιλογές του. Εγώ έχω δείξει όλα αυτά τα χρόνια ποιος είμαι. Δε χρειάζεται να το αποδείξω σε κανέναν. Όπως είπα τα παιδιά μου δε θα με ξαναδούν 20 ή 25. Δεν έχω καμιά τέτοια φιλοδοξία. Αν ήταν θα το είχα κάνει και θα είχα εκτεθεί. Θεωρώ σαν αθλητής αλλά και σα καθηγητής φυσικής αγωγής ότι το 70% παίζει ρόλο η διατροφή και το 30% παίζει η προπόνηση.

Πόσες ώρες κάνετε προπόνηση καθημερινά;

Η εβδομαδιαία προπόνηση λόγω πίεσης χρόνου είναι από 12-20 ώρες, εξαρτάται πάντα από το φόρτο εργασίας. Μοιράζω το χρόνο μου περισσότερο σε ποδηλασία δρόμου και λιγότερο ΜΤΒ, γιατί ο δρόμος είναι ο βασιλιάς της προετοιμασίας ειδικά για το ΜΤΒ. Ωστόσο το ΜΤΒ το αγαπώ περισσότερο από το δρόμο. Συγκεκριμένα όμως προπονούμαι 2 ώρες και 4-5 φορές την εβδομάδα και τα σαββατοκύριακα ίσως και 3 ώρες.

Ποιος σας στηρίζει; Η ΑΕΚ σας στηρίζει;

Θα ξεκινήσω από την ΑΕΚ: είναι ένα σωματείο που αγαπάω και σαν ομάδα, αυτό πιστεύω και αυτό με εκφράζει από μικρός. Η ΑΕΚ δε μπορεί να κάνει παραπάνω πράγματα δεν έχω την απαίτηση να με στηρίξει παραπάνω. Νομίζω θέλω να προσφέρω και εγώ ένα μικρό λιθαράκι σε αυτό το μεγάλο σύλλογο. Αυτός που με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια σε προσωπικό επίπεδο αλλά και υλικό και γι’αυτο συνεχίζω σε αυτό το επίπεδο είναι η Κassimatis cycling όπου πραγματικά ο Νίκος Κασσιματης με έχει βοηθήσει απίστευτα σε ότι ήθελα και όποτε το ήθελα. Είναι σημαντικό για μένα που στα 45 μου εδώ και 5 χρόνια δε μου’χει αρνηθεί τίποτα. Επίσης σε αυτά που έχω κάνει δεν μπορώ να παραλείψω τον Λουκά Πουκαμισά Loukas bikes και  για την τεχνική υποστήριξη και τον Αθανασόπουλο Αλέξη, Zip Vit.

Υπάρχει υποστήριξη των φίλαθλων της ΑΕΚ;

Όταν φοράς τη φανέλα της ΑΕΚ και κυκλοφορείς στο δρόμο-το έχω βιώσει αυτό και μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση-πάρα πολύ κόσμος σε χαιρετάει. Είναι απίστευτο πόσοι ΑΕΚτζηδες είμαστε στο δρόμο. Πάρα πολύ σε σέβονται ακόμα και αυτοί που δεν είναι οπαδοί της ΑΕΚ. Όσες φορές φόραγα οποιαδήποτε μπλούζα, ακόμα και της εθνικής ομάδας δε σου έδιναν σημασία.

Έχει γίνει κάποια παρεξήγηση με φίλαθλο άλλης ομάδας στο δρόμο;

Ποτέ, το δηλώνω κατηγορηματικά Ίσως να είμαι και τυχερός βέβαια αλλά δεν είδα ποτέ αρνητική αντιμετώπιση από κανέναν.

Έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε με τη προπονητικη;

Αυτό το κάνω εδώ και μερικά χρόνια τώρα θέλω να ασχοληθώ σε διαφορετικό επίπεδο, θέλω να προσεγγίσω τα παιδιά μικρότερης ηλικίας σιγά σιγά. Ήδη έχω κάνει κάποιες κινήσεις και νομίζω ότι εκεί είναι το μέλλον.

Που οφείλεται ότι δεν υπάρχουν πολλές ποδηλατικές ακαδημίες;

Έχουν αρχίσει να γίνονται αρκετές ακαδημίες σε πολλούς συλλόγους γιατί είδαν όσοι ασχολούνται με τη ποδηλασία ότι εκεί είναι το μέλλον. Όμως στερούμαστε δυο πράγματα: ανθρώπους που να είναι παιδαγωγοί γιατί τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες δε θέλουν εξειδικευμένες γνώσεις και απαραίτητα υψηλό επίπεδο θέλουν ανθρώπους που να ξέρουν από ποδήλατο, να αγαπούν το ποδήλατο και να έχουν κάποιες πανεπιστημιακές γνώσεις. Πρέπει να ξεφύγουμε από το μοντέλο που εγώ μεγάλωσα που κάποιος αγαπούσε το ποδήλατο και μέσα από κάποιο σύλλογο παρίστανε το προπονητή.  Ο καθένας πρέπει να έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες για συγκεκριμένο πράγμα, δε μπορούμε όλοι να κάνουμε τα πάντα.