Αερόβια και αναερόβια προπόνηση.

Αερόβια και αναερόβια προπόνησσ

Αερόβια και αναερόβια προπόνηση / Γενικά.

Στα άρθρο μας Προπόνηση βάσης και Μάθε να τρέχεις με καρδιά έχουμε κάνει αναφορές για τις καρδιακές προπονητικές ζώνες αλλά και για tips που μπορεί ο κάθε ένας να εφαρμόζει ώστε να βελτιώσει γρήγορα και αποδοτικά την φυσική του κατάσταση. Στην αρχή οι προπονήσεις έχουν συνεχή και ήπιο χαρακτήρα (αερόβιες προπονήσεις) ενώ όσο εξοικειώνεται ο οργανισμός με την μέθοδο αυτή μπορεί σταδιακά να περάσει σε προπονήσεις πιο έντονες, διαλειματικού χαρακτήρα (αναερόβιες). Τί σημαίνει όμως αερόβια και αναερόβια κατάσταση και ποιός είναι ουσιαστικά ο παράγοντας που διαχωρίζει μία αερόβια με μία αναερόβια προπόνηση;

Αερόβια κατάσταση.

Είναι η κατάσταση όπου για να παραχθεί έργο (άσκηση) είναι απαραίτητη η παρουσία οξυγόνου. Με τον αερόβιο μεταβολισμό το οξυγόνο που πηγαίνει στο μυϊκό σύστημα είναι αρκετό προκειμένου να αξιοποιούνται πλήρως οι υδατάνθρακες κατά την εκτέλεση της άσκησης. Όταν ξεκινάμε μία προπόνηση με σταθερό ρυθμό παρατηρείται για μερικά λεπτά μία αύξηση κατανάλωσης οξυγόνου, η οποία όμως σταθεροποιείται. Όταν η πρόσληψη οξυγόνου εξισώνεται με το οξυγόνο που χρειάζεται ο οργανισμός για να εκτελέσει την προπόνηση, τότε η προπόνηση εκτελείται σε αερόβιο ρυθμό.

Αναερόβια κατάσταση.

Το ακριβώς αντίθετο από την αερόβια, δηλαδή η παραγωγή έργου χωρίς παρουσία οξυγόνου. Η αναερόβια κατάσταση συμβαίνει όταν η προπόνηση απαιτεί περισσότερο οξυγόνο απ’όσο μπορεί να προσλάβει ο οργανισμός. Σε αυτή την περίπτωση η απαιτούμενη ενέργεια για την κίνηση των μυών παράγεται αναερόβια (χωρίς οξυγόνο) μέσω χημικών αντιδράσεων αλλά ταυτόχρονα το ίδιο το σώμα δημιουργεί γαλακτικό οξύ. Το γαλακτικό οξύ διοχετεύεται στο αίμα και από κει στο μυϊκό σύστημα όπου ο μυϊκός πόνος επιτυγχάνει την μείωση της αθλητικής δραστηριότητας.

Όπως προαναφέραμε για την βελτίωση της φυσικής κατάστασης συνολικά, η αερόβια και αναερόβια προπόνηση είναι εξίσου σημαντικές. Σε αυτό μεγάλο ρόλο παίζει και η φύση του αθλήματος αλλά και η απόσταση. Ένας sprinter βρίσκει λιγότερο αποτελεσματική την ανάπτυξη της αερόβιας ικανότητάς του σε αντίθεση με έναν μαραθωνοδρόμο που βρίσκει λιγότερο αποτελεσματική την ανάπτυξη αναερόβιας ικανότητας.

Και οι δύο όμως διαφορετικοί τύποι δρομέων εφαρμόζουν προπονήσεις με αερόβια και αναερόβια χαρακτηριστικά. Αυτό που διαφέρει είναι η συχνότητα.