Χάρης Καστραντάς / Η ποδηλατική καριέρα στην Γαλλία

interview_kastrantas

Ο Χάρης Καστραντάς, ο επαγγελματίας αθλητής της C.C.Villeneuve Saint-Germain, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη.

Ευχαριστούμε το sportsonair για την ευγενική παραχώρηση της συνέντευξης.

Συνέντευξη: Κώστας Ξηρογιάννης
Φωτό: Κάλλια Ροσολυμου (callia-rosolymou.com)

Πόσες ώρες αφιερώνεις στη προπόνηση σου;

Εξαρτάται, τώρα που είναι η χειμερινή περίοδος (off season) είναι περισσότερες οι ώρες γιατί όταν έχεις αγώνες πρέπει να ξεκουραστείς. Τώρα το Νοέμβρη 15-17 εβδομαδιαίως. Δεκέμβρη με Ιανουάριο 25 ώρες κατά μέσο όρο. Επίσης τώρα το χειμώνα, 3 μήνες, κάνω βοηθητικά, γυμναστήριο (βάρη) όχι πολλά πράγματα γιατί οι πολλοί μυς δε βοηθάνε ιδιαίτερα το ποδηλάτη

Πόσο δύσκολη ήταν η απόφαση να εγκαταλείψεις την Ελλάδα και να φύγεις για το εξωτερικό;

Το σκεφτόμουν από το 2012, το 2013 έγινε πιο έντονο αλλά ήθελα να προχωρήσω στη σχολή μου (Παιδαγωγικό Αθήνας) αλλά τελικά ήταν μονόδρομος για εμένα: ή θα σταματούσα τη ποδηλασία ή θα έφευγα για το εξωτερικό.

Πως γίνεται να βρει κανείς ομάδα στο εξωτερικό;

Υπάρχουν στο διαδικτυο και στο facebook άνθρωποι που ασχολούνται και ψάχνουν αθλητές από άλλες χώρες γιατί της Γαλλίας το πρωτάθλημα είναι πολύ διαδεδομένο και πολύ δύσκολο και έχει ξένους αθλητές που τρέχουν, όπως εμείς οι Έλληνες. Εμένα η επαφή μου έγινε με το Πολυχρόνη Τζωτρζάκη που ήταν ήδη 3 χρόνια εκεί. Πήγα πέρυσι το καλοκαίρι να τρέξω με την ομάδα του 1-2 μήνες και εκεί με βάση τα αποτελέσματα που είχα αλλά και αυτά από την Ελλάδα βρήκα μια ομάδα για να αγωνίζομαι το 2014.

Πιστεύεις ότι αυτή τη στιγμή μπορεί κάποιος Έλληνας αθλητής να σταθεί στο PRO επίπεδο της επαγγελματικής ποδηλασίας;

Τα παιδία που είμαστε στη Γαλλία (εγώ, ο Τζωρτζάκης, Χατζάκης, Φαραντάκης) μπορούν να σταθούν επάξια στο εξωτερικό συν τα παιδιά από την SP Tableware που τρέχουν ήδη στο εξωτερικό και έχουν ένα πολύ καλό επίπεδο.

Ποια είναι τα σχέδια σου για τη νέα χρόνια;

Θέλω με βάση τις εμπειρίες που είχα το 2014 αν και ήμουν σε καλή φόρμα επειδή οι αγώνες εκεί είναι σε υψηλό επίπεδο, η κάθε χώρα έχει το δικό της στυλ, ευελπιστώ να έχω πιο πολλές νίκες, γιατί φέτος είχα μόνο δυο, αν όλα πάνε καλά και με λίγο τύχη να κερδίσω το πανελλήνιο πρωτάθλημα, είναι και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Αζερμπαϊτζάν όπου θα ήθελα να έχω μια καλή επίδοση και αν όλα πάνε καλά μέχρι εκεί μια πρόκριση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα θα ήταν καλοδεχούμενη. Θα είμαι στην ίδια ομάδα και το 2015 και μετά ευελπιστώ σε καλύτερο συμβόλαιο με άλλη ομάδα.

Υπάρχει οικονομική κρίση στη Γαλλία; Πως είναι η καθημερινότητα σου;

Στη Γαλλία απ’οτι έχω καταλάβει έχει ξεκινήσει η οικονομική κρίση αλλά δεν έχει γίνει αισθητή στο κόσμο όπως στην Ελλάδα. Η καθημερινότητα μου επειδή τρέχω σαββατοκύριακα και κάποιες φορές και Τετάρτη, με τις ενδιάμεσες μέρες για ξεκούραση και προετοιμασία για τον επόμενο αγώνα. Πρώτη φορά φέτος κατάλαβα που έτρεξα 65 αγωνιστικές μέρες ότι χρειάζονται δυο πολύ καλά διαλείμματα γιατί δε γίνεται να είσαι συνεχεία σε κορυφαία φόρμα, μπαίνεις μέσα στον αγώνα και λες άντε να τελειώσει. Προσωπικά έκανα τα διαλείμματα τον Μάϊο και τον Ιούλιο και επέλεξα 100% Ελλαδα, να δω τους αγαπημένους μου και την οικογένεια μου αλλά και το μπλε του ουρανού και της θάλασσας γιατί στη Γαλλία δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.

Ποια είναι η μέχρι τώρα καλλίτερη και ποια η χειρότερη στιγμή της καριέρας σου;

Η χειρότερη στιγμή στη καριέρα μου ήταν το 2011. Ως έφηβος ήμουν σπρίντερ πίστας. Μετά έκανα τη στροφή και πήγα στην αντοχή. Το 2010 με πήγε καλά αυτή η στροφή γιατί είχα μια βάση αλλά το 2011 το σώμα μου έκανε μεγάλη «κοιλιά» και έφτασα στο σημείο να σταματήσω γιατί δεν είχα κανένα αποτέλεσμα όλη τη χρόνια. Η καλύτερη στιγμή είναι φέτος το 2014 που πήγα στη Γαλλία και έγινα αληθινός ποδηλάτης

Είχες δηλώσει ότι το επίπεδο της Ελληνικής ποδηλασίας είναι χαμηλό. Άλλαξε κάτι;

Σαν γενικό σύνολο το επίπεδο των Ελλήνων αθλητών είναι χαμηλό. Δε φταίνε οι αθλητές. Φταίνε τα κίνητρα που έχουν για να κάνουν ποδηλασία. Στην Ελλάδα πλέον κάνουν ποδηλασία όσοι είναι 25+ σε ηλικία που έχουν ήδη κάποια απασχόληση και κάνουν ποδηλασία από χόμπι ή πιτσιρικάδες μέχρι να δώσουν πανελλήνιες και να σταματήσουν. Δεν υπάρχει κίνητρο για το νέο κόσμο. Στην ηλικία 18-24 είναι μετρημένοι στα δάκτυλα μιας παλάμης όσοι έχουν καλό επίπεδο.

Υπήρχε κάποιος μέντορας ή κάποιος άνθρωπος που να σε στήριξε;

Στα παιδικά μου χρόνια επειδή κατάγομαι από τη Τρίπολη, με μεγάλωσε ο Γιάννης Μάγκλαρης που έχει και το ποδηλατικό σωματείο στη Τρίπολη και από εκεί πήρα κάποιες βάσεις και ως άντρας με μεταμόρφωσε από σπρίντερ σε αθλητή αντοχής στη ποδηλασία δρόμου ο Βασίλης Γιαννιώσης.